qui peut le plus,...

Klaasje en ik deden gisteren een telspelletje met kaartjes. Op elk kaartje staat dan een opdracht, bijvoorbeeld: "Welk hondje heeft vier stippen?" met daaronder een hondje met vier stippen en eentje met vijf stippen.
Klaas wees beide hondjes aan.
"Neen, Klaas, dat is niet juist, tel nog eens".
Hij telde met het vingertje "1,2,3,4" en "1,2,3,4,5". en dan triomfantelijk "Zie je wel mama, ze hebben allebei vier stippen".

Qui peut le plus, peut le moins zeker? Ons betweterke gaat later nog last hebben op school :)

Die quote bleef wat in mijn hoofd spoken.

Ik ben de laatste tijd zoveel aan het doen. Op het werk neem ik er het ene projectje na het andere bij, thuis wil ik eindelijk die kamer van Lina finaal afwerken (binnenkort foto's, I promise :), kasten uitkuisen, gordijnen ophangen,...  en tegelijk wil ik een boeiend sociaal leven. Natuurlijk zijn er nog de praktische zorgen van elke dag, en een hoop verplichtingen die ik mezelf opleg om iedereen tevreden te houden...

Zo veel te doen, zoveel "le plus" dat ik geen tijd meer maakvoor "le moins". En laat het nu net "le moins" zijn die mij doet glimlachen. Rollebollen met de kindjes,   eventjes bloggen, eventjes aan de naaimachine prutsen of eventjes frambozenconfituur maken van de framboosjes uit de tuin.

Verleden zondag was ik daardoor even helemaal op, waardoor ik net de mensen die ik het liefste heb, moest teleurstellen. Zo stom!

Als ik al die "grote" dingen kan, kan ik ook wat tijd maken voor de kleine fijne dingen van het leven.
Qui peut le plus, peut le moins :)